บทที่ 24 พวกเรายังมิได้เข้าหอกันเลย

เลี่ยงรุ่ยก็คิดว่านางตอบรับ เขาใช้ลิ้นเปิดช่องทางในปากของนางให้กว้างขึ้น ก่อนที่จะตวัดเกี่ยวกวาดชิมน้ำหวานในช่องปากของนางอย่างละโมบ

มืออีกข้างก็ลูบแผ่นหลังของนางอย่างหื่นกระหาย หลินเยว่ที่เริ่มรู้สึกตัว ดวงตาของนางก็ลืมขึ้น จะร้องออกมาก็ไม่ได้ เพราะปากของนางถูกปิดกั้นไว้อย่างแน่นหนา

“อาเยว่” เสียงแห...